معنی ابن الوقت در فرهنگ عمید
۱. کسی که به مقتضای وقت و زمان کار میکند و وقت را غنیمت میشمارد؛ فرصتطلب.
۲. (تصوف) ویژگی صوفیای که به زمان حال و گذشته توجه نمیکند و تنها به واردات غیبی توجه دارد و به ذکر حق میپردازد: صوفی ابنالوقت باشد ای رفیق / نیست فردا گفتن از شرط طریق (مولوی: ۴۰).
معنی ابن الوقت در فرهنگ معین
( ~. وَ) [ ع . ] (ص مر.) 1 – فرصت – طلب ، آن کسی که هر لحظه رنگ عوض می کند. 2 – در اصطلاح صوفیان سالکی که فرصت را از دست ندهد و به انجام وظایف بپردازد و به گذشته و آینده توجهی نداشته باشد.
